duchèa

 
du|chè|a
pronuncia: /duˈkɛa/
sostantivo femminile

arcaico titolo, territorio e giurisdizione del duca; ducato io mangio pane e cipolle per mantenere il lustro della duchea [Verga] | fabbricante di duchi senza duchea [Gadda]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE duchea duchee
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE duchea

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE duchee

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ducento (agg. num. card.)
ducere (v. trans.)
ducesco (agg.)
ducetto (s. masch.)
duchea (s. femm.)
duchesco (agg.)
duchesco (s. masch.)
duchessa (s. femm.)
duchesse (s. femm.)
duchessina (s. femm.)
duchino (s. masch.)
duchoborcy (s. masch.)
ducismo (s. masch.)
duck (s. masch.)
ductus (s. masch.)
ducula (s. femm.)
Ducula (s. femm.)
duda (s. femm.)
duddo (s. masch.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis