dupplicàre

 
dup|pli|cà|re
pronuncia: /duppliˈkare/
verbo transitivo

variante arcaica di duplicare

Indicativo presente:  io dupplico, tu dupplichi
Passato remoto:       io dupplicai, tu dupplicasti
Participio passato:        dupplicato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

duplo (agg.)
duplo (s. masch.)
duplolista (s. masch. e femm.)
duplone (s. masch.)
dupondio (s. masch.)
dupplicare (v. trans.)
duprene (s. masch.)
dura (s. femm.)
durabile (agg.)
durabilità (s. femm.)
duracina (s. femm.)
duracine (agg.)
duracino (agg.)
dural (s. masch.)
durale (agg.)
duralite (s. femm.)
duralluminio (s. masch.)
duraloy (s. masch.)
duramadre (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis