emarginatóre

 
e|mar|gi|na|tó|re
pronuncia: /emarʤinaˈtore/
aggettivo e sostantivo maschile

che, chi annota documenti e pratiche

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE emarginatore emarginatori
FEMMINILE emarginatrice emarginatrici
SINGOLARE
MASCHILE emarginatore
FEMMINILE emarginatrice

PLURALE
MASCHILE emarginatori
FEMMINILE emarginatrici

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Emanto (s. masch.)
emapofisi (s. femm.)
emarginare (v. trans.)
emarginarsi (v. pron. intr.)
emarginato (agg. e s. masc.)
emarginatore (agg. e s. masc.)
emarginazione (s. femm.)
emarginula (s. femm.)
Emarginula (s. femm.)
emartro (s. masch.)
emartrosi (s. femm.)
emascolazione (s. femm.)
emasculare (v. trans.)
emasculato (part. pass.)
emasculatore (s. masch.)
emasculazione (s. femm.)
emateina (s. femm.)
ematemesi (s. femm.)
ematencefalo (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis