epìploce

 
e|pì|plo|ce
pronuncia: /eˈpiploʧe/
sostantivo femminile

metrica nella metrica classica: creazione di versi nuovi aggiungendo o omettendo una o più sillabe al principio di un verso già esistente

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE epiploce epiploci
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE epiploce

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE epiploci

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

epipleon (s. masch.)
epipleura (s. femm.)
epipleurite (s. femm.)
epipleuro (s. masch.)
epiplo (s. masch.)
epiploce (s. femm.)
epiplocele (s. masch.)
epiploenterocele (s. masch.)
epiploico (agg.)
epiploite (s. femm.)
epiplonfalocele (s. masch.)
epiploo (s. masch.)
epiploon (s. masch.)
epiplooplastica (s. femm.)
epiploplastica (s. femm.)
epiplorrafia (s. femm.)
epiploscheocele (s. masch.)
epipodio 1 (s. masch.)
epipodio 2 (s. masch.)
Epipodio 2 (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis