erbàta

 
er|bà|ta
pronuncia: /erˈbata/
sostantivo femminile

raro quantità d'erbe

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE erbata erbate
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE erbata

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE erbate

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

erbaluce (s. femm.)
erbame (s. masch.)
erbario (s. masch.)
erbarolo (s. masch.)
erbaruolo (s. masch.)
erbata (s. femm.)
erbatico (s. masch.)
erbato (agg.)
erbatura (s. femm.)
erbazzone (s. masch.)
erbeggiare (v. intr.)
erbeggiato (part. pass.)
erbense (agg. e s. masch. e femm.)
erbese (agg.)
erbese (s. masch. e femm.)
erbetano (agg.)
erbetano (s. masch.)
erbetta (s. femm.)
erbicida (s. masch.)
erbido (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis