eremacausìa

 
e|re|ma|cau|sì|a
pronuncia: /eremakawˈzia/
sostantivo femminile

biochimica lo stesso, ma meno comune, che eremacosia

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE eremacausia eremacausie
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE eremacausia

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE eremacausie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Eree (sost femm. pl.)
ereggere (v. trans.)
–erellare (suff.)
–erello (suff.)
eremacausi (s. femm.)
eremacausia (s. femm.)
eremacosia (s. femm.)
eremasco (s. masch.)
Eremasco (s. masch.)
eremia (s. femm.)
Eremia (s. femm.)
eremiafila (s. femm.)
Eremiafila (s. femm.)
eremico (agg.)
eremita (agg. e s. masch. e femm.)
eremitaggio (s. masch.)
eremitano (agg. e s. masc.)
eremitese (agg.)
eremitese (s. masch. e femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis