eribànno 
e|ri|bàn|no
pronuncia: /eriˈbanno/
sostantivo maschile

bando con il quale il re, in età carolingia, trasmetteva ai grandi feudatari l'ordine per l'adunata dell'esercito

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE eribanno eribanni
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE eribanno
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE eribanni
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

–eria (suff.)
eriano (agg.)
Eriano (s. masch.)
erianto (s. masch.)
Erianto (s. masch.)
eribanno (s. masch.)
erica (s. femm.)
ericacea (s. femm.)
Ericacee (sost femm. pl.)
ericaia (s. femm.)
ericale (s. femm.)
Ericali (sost femm. pl.)
erice 1 (s. femm.)
erice 2 (s. masch.)
Erice 2 (s. masch.)
ericeto (s. masch.)
erichtoidina (s. femm.)
erichtus (s. masch.)
ericinide (s. masch.)
Ericinidi (s. masch. pl.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android