esacianògeno

 
e|sa|cia|nò|ge|no
pronuncia: /,ɛzaʧaˈnɔʤeno/
sostantivo maschile

chimica polimero del cianogeno

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE esacianogeno esacianogeni
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE esacianogeno
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE esacianogeni
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

esacerbare (v. trans.)
esacerbarsi (v. pron. intr.)
esacerbato (part. pass.)
esacerbazione (s. femm.)
esacianogeno (s. masch.)
esacilottaedro (s. masch.)
esacisottaedro (s. masch.)
esacistetraedro (s. masch.)
esacloro– (pref.)
esaclorobenzene (s. masch.)
esaclorobutadiene (s. masch.)
esaclorocicloesano (s. masch.)
esacloroetano (s. masch.)
esaclorofene (s. masch.)
esacontano (s. masch.)
esacorallo (s. masch.)
Esacoralli (s. masch. pl.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis