exocatacèlo

 
e|xo|ca|ta|cè|lo
pronuncia: /egzokataˈʧɛlo/
sostantivo maschile

storia nell'Impero Bizantino, funzionario del consiglio del patriarca di Costantinopoli

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE exocatacelo exocataceli
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE exocatacelo
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE exocataceli
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

exitus (s. masch.)
exo– (pref.)
exoasco (agg.)
Exoasco (s. masch.)
exocardia (s. femm.)
exocatacelo (s. masch.)
exocele (s. masch.)
exocetide (s. masch.)
Exocetidi (s. masch. pl.)
exoceto (s. masch.)
exocomo (s. masch.)
Exocomo (s. masch.)
exodo (s. masch.)
exoforia (s. femm.)
exogamia (s. femm.)
exogamico (agg.)
exogamo (agg.)
exogastrula (s. femm.)
exogene (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis