frànco 4 
fràn|co 4
pronuncia: /ˈfranko/
aggettivo e sostantivo maschile

agricoltura pianta ottenuta da seme e non da riproduzione vegetativa, usata specialmente come portinnesto di vari alberi da frutto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE franco franchi
FEMMINILE franca franche
SINGOLARE
MASCHILE franco
FEMMINILE franca

PLURALE
MASCHILE franchi
FEMMINILE franche

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

franco 1 (s. masch.)
franco 2 (agg.)
franco 2 (agg. e s. masc.)
franco 2 (s. masch.)
franco 3 (s. masch.)
franco 4 (agg. e s. masc.)
franco– 5 (pref.)
francoanellite (s. femm.)
francobollare (v. trans.)
francobollato (part. pass.)
francobollatore (agg. e s. masc.)
francobollo (s. masch.)
francocanadese (s. masch. e femm.)
francofilia (s. femm.)
francofilismo (s. masch.)
francofilo (agg. e s. masc.)
francofobia (s. femm.)
francofobo (agg. e s. masc.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android