frinìre

 
fri|nì|re
pronuncia: /friˈnire/
verbo intransitivo

delle cicale, emettere il caratteristico suono

Indicativo presente:  io frinisco, tu frinisci
Passato remoto:       io frinii, tu frinisti
Participio passato:        frinito

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

fringuellato (part. pass.)
fringuello (s. masch.)
friniate (agg. e s. masch. e femm.)
frinina (s. femm.)
frinio (s. masch.)
frinire (v. intr.)
frinito (part. pass.)
frino–, –frino (pref. e suff.)
frinobatraco (s. masch.)
Frinobatraco (s. masch.)
frinocefalo (s. masch.)
Frinocefalo (s. masch.)
frinoderma (s. masch.)
frinolisina (s. femm.)
frinomeride (s. masch.)
Frinomeridi (s. masch. pl.)
frinomero (s. masch.)
Frinomero (s. masch.)
frinope (s. masch.)
Frinope (s. masch.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis