fronèma

 
fro|nè|ma
pronuncia: /froˈnɛma/
sostantivo maschile

fisiologia porzione della corteccia cerebrale in cui hanno per lo più sede i centri dei processi psichici superiori

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE fronema fronemi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE fronema
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE fronemi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

frondismo (s. masch.)
frondista (agg. e s. masch. e femm.)
frondosità (s. femm.)
frondoso (agg.)
fronduto (agg.)
fronema (s. masch.)
fronfron (onom.)
fronima (s. femm.)
Fronima (s. femm.)
fronimide (s. masch.)
Fronimidi (s. masch. pl.)
front (int.)
frontale (s. masch.)
frontaliere (agg. e s. masc.)
frontaliero (agg. e s. masc.)
frontalino (s. masch.)
frontalità (s. femm.)
frontalone (agg.)
frontalone (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis