gitagìna

 
gi|ta|gì|na
pronuncia: /ʤitaˈʤina/
sostantivo femminile

chimica saponina presente in un'erba del genere Agrostemma (Agrostemma githago) dotata di azione emolitica

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE gitagina gitagine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE gitagina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE gitagine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

gissano (s. masch.)
gisso- (pref.)
gita (s. femm.)
gitagenina (s. femm.)
gitagina (s. femm.)
gitalina (s. femm.)
gitalossigenina (s. femm.)
gitalossina (s. femm.)
gitana (s. femm.)
gitanità (s. femm.)
gitano (agg. e s. masc.)
gitante (s. masch. e femm.)
gitapurina (s. femm.)
gito (part. pass.)
gitogenina (s. femm.)
gitone (s. masch.)
gitonina (s. femm.)
gitorina (s. femm.)
gitoside (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis