granprióre

 
gran|pri|ó|re
pronuncia: /,granpriˈore/
sostantivo maschile

religione grafia unita di gran priore

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE granpriore granpriori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE granpriore
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE granpriori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

granotto (s. masch.)
granoturco (s. masch.)
granozzese (agg.)
granozzese (s. masch. e femm.)
granpriorato (s. masch.)
granpriore (s. masch.)
gransacerdote (s. masch.)
gransacerdozio (s. masch.)
granseola (s. femm.)
gransoldania (s. femm.)
gransoldano (s. masch.)
gransultania (s. femm.)
gransultano (s. masch.)
grantia (s. femm.)
Grantia (s. femm.)
grantide (s. masch.)
Grantidi (s. masch. pl.)
grantolese (agg.)
grantolese (s. masch. e femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis