grónchio

 
grón|chio
pronuncia: /ˈgronkjo/
aggettivo

regionale nell'uso toscano: intorpidito, intirizzito per il freddo o rattrappito per essere stato lungamente fermo in una posizione scomoda lo stringevate, che non vi cadesse / con le due mani, ancora gronchie, al core [Pascoli]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE gronchio gronchi
FEMMINILE gronchia gronchie
SINGOLARE
MASCHILE gronchio
FEMMINILE gronchia

PLURALE
MASCHILE gronchi
FEMMINILE gronchie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

grommare (v. intr.)
grommarsi (v. pron. intr.)
grommato (part. pass.)
grommo (s. masch.)
grommoso (agg.)
gronchio (agg.)
gronciolo (s. masch.)
gronco (s. masch.)
gronda (s. femm.)
grondaia (s. femm.)
grondaio (agg.)
grondante (part. pres.)
grondare (v. trans e intr.)
grondato (part. pass.)
grondatoio (s. masch.)
grondatura (s. femm.)
grondeggiare (v. intr.)
grondeggiato (part. pass.)
grondino (s. masch.)
grondolese (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis