henricus

 
hen|ri|cus
pronuncia: /enˈrikus/
sostantivo maschile

numismatica moneta coniata nell'Italia settentrionale nel XII secolo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE henricus henricus
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE henricus
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE henricus
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

henequen (s. masch.)
henna (s. femm.)
henné (s. masch.)
hennin (s. masch.)
henri (s. masch.)
henricus (s. masch.)
henry (s. masch.)
hera (agg. e s. masch. e femm.)
herapathite (s. femm.)
herapatite (s. femm.)
herati (s. masch.)
herbarteggiare (v. intr.)
herbarteggiato (part. pass.)
herbartiano (s. masch.)
herbartismo (s. masch.)
herbaya (s. femm.)
herbeckite (s. femm.)
herderite (s. femm.)
heredium (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis