idantoìna

 
i|dan|to|ì|na
pronuncia: /idantoˈina/
sostantivo femminile

chimica composto presente in natura nel succo di bietola, e prodotto anche industrialmente, usato nella preparazione di resine e di prodotti farmaceutici come antiepilettici

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE idantoina idantoine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE idantoina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE idantoine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

idaite (s. femm.)
idalgo (s. masch.)
idalio (agg.)
idante (s. masch.)
idantoico (agg.)
idantoina (s. femm.)
idartro (s. masch.)
idartrosi (s. femm.)
idaspicobo (s. masch.)
Idaspicobo (s. masch.)
idatide (s. femm.)
idatidemesi (s. femm.)
idatidenteria (s. femm.)
idatideo (agg.)
idatido– (pref.)
idatidosi (s. femm.)
idatidostomia (s. femm.)
idatiduria (s. femm.)
idato– (pref.)
idatode (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis