imbozzacchìre

 
im|boz|zac|chì|re
pronuncia: /imbottsakˈkire/
verbo intransitivo

1 delle susine, divenire bozzacchio

2 crescere con sforzo

Indicativo presente:  io imbozzacchisco, tu imbozzacchisci
Passato remoto:       io imbozzacchii, tu imbozzacchisti
Participio passato:        imbozzacchito/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

imbottonare (v. trans.)
imbottonato (part. pass.)
imbovinare (v. trans.)
imbovinato (part. pass.)
imbovinatura (s. femm.)
imbozzacchire (v. intr.)
imbozzacchito (part. pass.)
imbozzamento (s. masch.)
imbozzare (v. trans.)
imbozzarsi (v. pron. intr.)
imbozzato (part. pass.)
imbozzatura (s. femm.)
imbozzimante (part. pres.)
imbozzimante (s. masch.)
imbozzimare (v. trans.)
imbozzimarsi (v. pron. intr.)
imbozzimatore (s. masch.)
imbozzimatrice (s. femm.)
imbozzimatura (s. femm.)
imbozzito (agg.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis