inamàre

 
i|na|mà|re
pronuncia: /inaˈmare/
verbo transitivo e intransitivo

1 prendere con l'amo

2 figurato innamorare, invescare

Indicativo presente:  io inamo, tu inami
Passato remoto:       io inamai, tu inamasti
Participio passato:        inamato

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inalzatore (s. masch.)
INAM (sigla)
inamabile (agg.)
inamabilità (s. femm.)
inamare (v. trans e intr.)
inamarire (v. intr.)
inamarire (v. trans.)
inamarirsi (v. pron. intr.)
inamarito (part. pass.)
inambu (s. masch.)
inamenità (s. femm.)
inameno (agg.)
inamidare (v. trans.)
inamidato (part. pass.)
inamidatore (s. masch.)
inamidatura (s. femm.)
inamistare (v. intr.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis