incartatrìce

 
in|car|ta|trì|ce
pronuncia: /inkartaˈtriʧe/
sostantivo femminile

1 femminile di incartatore

2 tecnologia macchina che incarta o avvolge in un involucro adatto i prodotti finiti

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE incartatrice incartatrici
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE incartatrice

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE incartatrici

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

incartare (v. trans e intr.)
incartarsi (v. pron. intr.)
incartata (s. femm.)
incartato (part. pass.)
incartatore (s. masch.)
incartatrice (s. femm.)
incarto (s. masch.)
incartocciare (v. trans.)
incartocciarsi (v. pron. intr.)
incartocciato (part. pass.)
incartolarsi (v. pron. intr.)
incartolato (part. pass.)
incartonamento (s. masch.)
incartonare (v. trans.)
incartonato (part. pass.)
incartonatore (s. masch.)
incartonatrice (s. femm.)
incartonatura (s. femm.)
incarvillea (s. femm.)
Incarvillea (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis