indubbiàre

 
in|dub|bià|re
pronuncia: /indubˈbjare/
verbo intransitivo

arcaico dubitare

Indicativo presente:  io indubbio, tu indubbi
Passato remoto:       io indubbiai, tu indubbiasti
Participio passato:        indubbiato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

indrizzarsi (v. pron. intr.)
indrizzato (part. pass.)
indrizzo (s. masch.)
indù (agg. e s. masch. e femm.)
indubbiare (v. intr.)
indubbio (agg.)
indubitabilità (s. femm.)
indubitato (agg.)
inducente (part. pres.)
inducere (v. trans.)
inducibile (agg.)
inducimento (s. masch.)
indugia (s. femm.)
indugiamento (s. masch.)
indugiando (avv.)
indugiare (v. trans e intr.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis