inlibràre

 
in|li|brà|re
pronuncia: /inliˈbrare/
verbo transitivo

letterario bilanciare, equilibrare, mettere in equilibrio punto che 'l cenìt inlibra [Dante]

Indicativo presente:  io inlibro, tu inlibri
Passato remoto:       io inlibrai, tu inlibrasti
Participio passato:        inlibrato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inka (agg. e s. masch. e femm.)
inlandsis (s. masch.)
inlardare (v. trans.)
inlardato (part. pass.)
inleiarsi (v. pron. intr.)
inlibrare (v. trans.)
inlievitare (v. trans.)
inlievitarsi (v. pron. intr.)
inlievitato (part. pass.)
inlinito (agg.)
inlividire (v. trans e intr.)
inlucere (v. intr.)
inluiarsi (v. pron. intr.)
inlunato (agg.)
inlurchito (agg.)
inmane (agg.)
inmiarsi (v. pron. intr.)
inmillare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis