innalberàre

 
in|nal|be|rà|re
pronuncia: /innalbeˈrare/
verbo transitivo

variante arcaica di inalberare

Indicativo presente:  io innalbero, tu innalberi
Passato remoto:       io innalberai, tu innalberasti
Participio passato:        innalberato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

innaffiatrice (s. femm.)
innaffiatura (s. femm.)
innaffio (s. masch.)
innaiolo (s. masch.)
innaiuolo (s. masch.)
innalberare (v. trans.)
innalzamento (s. masch.)
innalzare (v. trans.)
innalzarsi (v. pron. intr.)
innalzato (part. pass.)
innalzatore (agg. e s. masc.)
innamoracchiamento (s. masch.)
innamoracchiarsi (v. pron. intr.)
innamoramento (s. masch.)
innamorare (v. trans.)
innamorarsi (v. pron. intr.)
innamorato (agg. e s. masc.)
innanellare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis