inneràre 
in|ne|rà|re
pronuncia: /inneˈrare/
verbo intransitivo

(ESSERE) arcaico diventare nero, oscurarsi

Indicativo presente:  io innero, tu inneri
Passato remoto:       io innerai, tu innerasti
Participio passato:        innerato/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inneggiatore (agg. e s. masc.)
inneismo (s. masch.)
inneità (s. femm.)
innelilite (s. femm.)
innentrarsi (v. pron. intr.)
innerare (v. intr.)
innerbare (v. trans.)
innervare (v. trans e intr.)
innervarsi (v. pron. intr.)
innervato (part. pass.)
innervatura (s. femm.)
innervazione (s. femm.)
innervo (s. masch.)
innervosire (v. trans.)
innervosirsi (v. pron. intr.)
innervosito (part. pass.)
innescamento (s. masch.)
innescante (part. pres.)
innescante (agg. e s. masc.)
innescare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android