inscemìre

 
in|sce|mì|re
pronuncia: /inʃeˈmire/
verbo intransitivo

(ESSERE) rimbecillire, rimbecillirsi

Indicativo presente:  io inscemisco, tu inscemisci
Passato remoto:       io inscemii, tu inscemisti
Participio passato:        inscemito/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inscatolare (v. trans.)
inscatolarsi (v. pron. intr.)
inscatolato (part. pass.)
inscatolatore (s. masch.)
inscatolatrice (s. femm.)
inscemire (v. intr.)
inscemito (part. pass.)
inscenamento (s. masch.)
inscenare (v. trans.)
inscenato (part. pass.)
inscenatore (s. masch.)
inscenatura (s. femm.)
inschidionare (v. trans.)
insciente (agg.)
inscienza (s. femm.)
inscindibilità (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis