intransigìbile

 
in|tran|si|gì|bi|le
pronuncia: /intransiˈʤibile/
aggettivo

diritto detto di diritto, che non può essere oggetto di transazione

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE intransigibile intransigibili
FEMMINILE intransigibile intransigibili
SINGOLARE
MASCHILE intransigibile
FEMMINILE intransigibile

PLURALE
MASCHILE intransigibili
FEMMINILE intransigibili

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

intransigente (agg. e s. masch. e femm.)
intransigentismo (s. masch.)
intransigentista (agg. e s. masch. e femm.)
intransigenza (s. femm.)
intransigibile (agg.)
intransitività (s. femm.)
intransitivo (agg. e s. masc.)
intransito (agg.)
intrante (agg. e s. masc.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis