iperèta

 
i|pe|rè|ta
pronuncia: /ipeˈrɛta/
sostantivo maschile

storia (specialmente al plurale) nell'antica Grecia: impiegato subalterno dell'amministrazione della polis, specialmente ad Atene

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE ipereta ipereti
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE ipereta
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE ipereti
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

iperestesico (agg. e s. masc.)
iperesteta (s. masch. e femm.)
iperestrinismo (s. masch.)
iperestrogenismo (s. masch.)
ipereta (s. masch.)
iperete (s. masch.)
Iperete (s. masch.)
ipereuriopia (s. femm.)
ipereuriprosopia (s. femm.)
iperexoforia (s. femm.)
iperfagia (s. femm.)
iperfalangia (s. femm.)
iperfantastico (agg. e s. masc.)
iperfasia (s. femm.)
iperfibrinemia (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis