irrogàre

 
ir|ro|gà|re
pronuncia: /irroˈgare/
verbo transitivo

diventare robusto

Indicativo presente:  io irrogo, tu irroghi
Passato remoto:       io irrogai, tu irrogasti
Participio passato:        irrogato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

irrobustimento (s. masch.)
irrobustire (v. trans.)
irrobustirsi (v. pron. intr.)
irrobustito (part. pass.)
irrogabile (agg.)
irrogare (v. trans.)
irrogato (part. pass.)
irrogazione (s. femm.)
irrompente (part. pres.)
irrompere (v. intr.)
irroramento (s. masch.)
irrorante (part. pres.)
irrorare (v. trans.)
irrorarsi (v. pron. intr.)
irrorato (part. pass.)
irroratore (agg.)
irroratore (agg. e s. masc.)
irroratore (s. masch.)
irroratrice (s. femm.)
irrorazione (s. femm.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis