isobutìle

 
i|so|bu|tì|le
pronuncia: /izobuˈtile/
sostantivo maschile

gruppo monovalente isomero del butile

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE isobutile isobutili
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE isobutile
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE isobutili
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

isobutene (s. masch.)
isobutenile (s. masch.)
isobutilamina (s. femm.)
isobutilammina (s. femm.)
isobutilcarbinolo (s. masch.)
isobutile (s. masch.)
isobutilene (s. masch.)
isobutirrato (s. masch.)
isobutirrile (s. masch.)
isocardia (s. femm.)
Isocardia (s. femm.)
isocardide (s. masch.)
Isocardidi (s. masch. pl.)
isocarena (s. femm.)
isocarpo (agg.)
isocasmo (s. masch.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis