latrocinàre

 
la|tro|ci|nà|re
pronuncia: /latroʧiˈnare/
verbo intransitivo

(AVERE)
rubare con violenza


Indicativo presente:  io latrocino, tu latrocini
Passato remoto:       io latrocinai, tu latrocinasti
Participio passato:        latrocinato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

latrinoso (agg.)
latrio (s. masch.)
latro (s. masch.)
latrobio (s. masch.)
Latrobio (s. masch.)
latrocinare (v. intr.)
latrocinio (s. masch.)
latrocino (agg.)
latrodecte (s. masch.)
Latrodecte (s. masch.)
latrodectismo (s. masch.)
latroneccio (s. masch.)
latronichese (s. masch. e femm.)
latruncolo (s. masch.)
latrunculo (s. masch.)
latrunculi (s. masch. pl.)
latta (s. femm.)
lattacidemia (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis