magnamicìna

 
ma|gna|mi|cì|na
pronuncia: /maɲɲamiˈʧina/
sostantivo femminile

farmacologia nome commerciale di un antibiotico ricavato da colture di batteri della specie Streptomyces halstedii

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE magnamicina magnamicine
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE magnamicina

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE magnamicine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

magnaghese (agg.)
magnaghese (s. masch. e femm.)
magnalio (s. masch.)
magnalmo (agg.)
magnamente (avv.)
magnamicina (s. femm.)
magnanese (agg.)
magnanese (s. masch. e femm.)
magnanimità (s. femm.)
magnanimo (agg.)
magnanina (s. femm.)
magnanino (agg.)
magnanino (s. masch.)
magnano (s. masch.)
magnanotese (s. masch. e femm.)
magnare (v. trans.)
magnarsi (v. pron. trans.)
magnarone (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis