manlevàre 
man|le|và|re
pronuncia: /manleˈvare/
verbo transitivo e intransitivo

variante arcaica di mallevare

Indicativo presente:  io manlevo, tu manlevi
Passato remoto:       io manlevai, tu manlevasti
Participio passato:        manlevato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

manitengolo (s. masch.)
manito (s. masch.)
manitu, manitù (s. masch.)
manizza (s. femm.)
manleva (s. femm.)
manlevare (v. trans e intr.)
manlianite (s. femm.)
manna (s. femm.)
mannaggia (int.)
mannaia (s. femm.)
mannano (s. masch.)
mannara (s. femm.)
mannarese (s. masch.)
mannaretta (s. femm.)
mannarino (s. masch.)
mannaro (agg.)
mannella (s. femm.)
mannello (s. masch.)
manneo (agg. e s. masc.)
mannequin (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android