marmoràre 
mar|mo|rà|re
pronuncia: /marmoˈrare/
verbo transitivo

raro decorare imitando i colori e le venature del marmo; marmorizzare

Indicativo presente:  io marmoro, tu marmori
Passato remoto:       io marmorai, tu marmorasti
Participio passato:        marmorato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

marmologo (s. masch.)
marmontana (s. femm.)
marmora (s. femm.)
marmoracia (s. femm.)
marmoraio (s. masch.)
marmorare (v. trans.)
marmoraria (s. femm.)
marmorario (s. masch.)
marmorato (part. pass.)
marmoratore (s. masch.)
marmoratorista (s. masch. e femm.)
marmoratura (s. femm.)
marmore (s. masch.)
marmoreggiare (v. trans.)
marmoreggiato (part. pass.)
marmoreggiatura (s. femm.)
marmoreità (s. femm.)
marmoreo (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android