meniantìna

 
me|nian|tì|na
pronuncia: /menjanˈtina/
sostantivo femminile

farmacologia glicoside estratto dal trifoglio fibrino, dalle proprietà febbrifughe, emetiche e purgative

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE meniantina meniantine
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE meniantina

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE meniantine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

meniano (s. masch.)
meniantacea (s. femm.)
Meniantacee (sost femm. pl.)
meniante (s. femm.)
Meniante (s. femm.)
meniantina (s. femm.)
meniantolo (s. masch.)
menide (s. masch.)
Menidi (s. masch. pl.)
menidia (s. femm.)
Menidia (s. femm.)
menilite (s. femm.)
menimpipo (s. masch.)
meninge (s. femm.)
meningeo (agg.)
meningioma (s. masch.)
meningiomatosi (s. femm.)
meningismo (s. masch.)
meningite (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis