minuettànte

 
mi|nu|et|tàn|te
pronuncia: /minuetˈtante/
aggettivo

letterario che ha un atteggiamento lezioso, affettato e non spontaneo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE minuettante minuettanti
FEMMINILE minuettante minuettanti
SINGOLARE
MASCHILE minuettante
FEMMINILE minuettante

PLURALE
MASCHILE minuettanti
FEMMINILE minuettanti

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

minuccianese (s. masch. e femm.)
minucia (s. femm.)
Minucia (s. femm.)
minuendo (s. masch.)
minuente (part. pres.)
minuettante (agg.)
minuettato (agg.)
minuettico (agg.)
minuetto (s. masch.)
minugia (s. femm.)
minugiaio (s. masch.)
minugio (s. masch.)
minuire (v. intr.)
minuire (v. trans.)
minuire (v. pron. intr.)
minuito (part. pass.)
minungo (agg. e s. masch. e femm.)
minuscola (s. femm.)
minuscolità (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis