mirìce

 
mi|rì|ce
pronuncia: /miˈriʧe/
sostantivo femminile

letterario tamarisco su la sponda del fiume allor poggiata / alle mirici la pelìaca antenna, / strinse l'eroe la spada [Monti]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE mirice mirici
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE mirice

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE mirici

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Miricacee (sost femm. pl.)
miricale (s. femm.)
Miricali (sost femm. pl.)
miricaria (s. femm.)
Miricaria (s. femm.)
mirice (s. femm.)
miricetina (s. femm.)
miricetrina (s. femm.)
mirichi (s. masch.)
mirichina (s. femm.)
miricilalcol (s. masch.)
miricilalcole (s. masch.)
miricile (s. masch.)
miricilico (agg.)
miricina (s. femm.)
miricitrina (s. femm.)
miride (s. masch.)
Miridi (s. masch. pl.)
mirientomato (s. masch.)
Mirientomati (s. masch. pl.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis