obsìstere

 
ob|sì|ste|re
pronuncia: /obˈsistere/
verbo intransitivo

* solo all'infinito presente

opporre resistenza

Indicativo presente:  —, —
Passato remoto:       —, —

Manca il participio passato e tutti itempi composti.
verbo attestato solo all'infinito presente

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

observare (v. trans.)
obsesso (agg.)
obside (s. masch.)
obsidiare (v. trans.)
obsidione (s. femm.)
obsistere (v. intr.)
obsolescenza (s. femm.)
obsoleto (agg.)
obstare (v. intr.)
obstinato (agg.)
obstinazione (s. femm.)
obstupefare (v. intr.)
obstupefatto (part. pass.)
obtecto (agg.)
obtemperare (v. intr.)
obtento (s. masch.)
obtetto (agg.)
obtrettatore (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis