occasionalìsmo

 
oc|ca|sio|na|lì|smo
pronuncia: /okkazjonaˈlizmo/
sostantivo maschile

filosofia dottrina filosofica secondo cui le cause dei fenomeni sono semplici occasioni dell'unica vera causa identificata in Dio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE occasionalismo occasionalismi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE occasionalismo
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE occasionalismi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

occamista (agg. e s. masch. e femm.)
occare (v. trans.)
occasico (agg.)
occasionalismo (s. masch.)
occasionalista (agg. e s. masch. e femm.)
occasionalità (s. femm.)
occasionare (v. trans.)
occasionario (s. masch.)
occasionato (part. pass.)
occasione (s. femm.)
occaso (s. masch.)
occatore (s. masch.)
occeano (s. masch.)
occecare (v. trans.)
occhei (avv.)
occhi– (pref.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis