orfìsmo

 
or|fì|smo
pronuncia: /orˈfizmo/
sostantivo maschile

mistero greco che viene fatto risalire a Orfeo e si sviluppò a Creta e nella Magna Grecia tra il VI e il V sec. a. C.

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE orfismo orfismi
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE orfismo
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE orfismi
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

orfeonico (agg.)
orfica (s. femm.)
orfico (agg. e s. masc.)
orfismo (s. masch.)
orfista (s. masch. e femm.)
orfnino (s. masch.)
Orfnini (s. masch. pl.)
orfno (s. masch.)
Orfno (s. masch.)
orfolo (s. masch.)
.org (sigla)
organabile (agg.)
organaio (s. masch.)
organale (agg.)
organamento (s. masch.)
organante (s. masch.)
organare (v. trans.)
organarsi (v. pron. intr.)


2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis