orgogliaménto

 
or|go|glia|mén|to
pronuncia: /orgoʎʎaˈmento/
sostantivo maschile

arcaico superbia, orgoglio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE orgogliamento orgogliamenti
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE orgogliamento
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE orgogliamenti
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

orgiato (part. pass.)
orgino (agg.)
orgino (s. masch.)
orgnesino (agg.)
orgnesino (s. masch.)
orgogliamento (s. masch.)
orgoglianza (s. femm.)
orgogliare (v. intr.)
orgoglio (s. masch.)
orgogliosità (s. femm.)
orgoglioso (agg.)
orgoglire (v. intr.)
orgoglirsi (v. pron. intr.)
orgolese (agg.)
orgolese (s. masch. e femm.)
orgone (s. masch.)
orgonico (agg.)
orgonomia (s. femm.)
ori– (pref.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis