pantòpico

 
pan|tò|pi|co
pronuncia: /,panˈtɔpiko/
aggettivo

detto di fenomeno che si verifica in ogni luogo e cultura

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE pantopico pantopici
FEMMINILE pantopica pantopiche
SINGOLARE
MASCHILE pantopico
FEMMINILE pantopica

PLURALE
MASCHILE pantopici
FEMMINILE pantopiche

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

pantomina (s. femm.)
pantonale (agg.)
pantonalità (s. femm.)
pantondo (s. masch.)
pantone (s. masch.)
pantopico (agg.)
pantopode (s. masch.)
Pantopodi (s. masch. pl.)
pantopollite (s. femm.)
pantopon (s. masch.)
pantoptosi (s. femm.)
pantosco (s. masch.)
pantoscop (s. masch.)
pantosofo (s. masch.)
pantostato (s. masch.)
pantostomino (s. masch.)
Pantostomini (s. masch. pl.)
pantotenato (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis