pentaclòro–

 
pen|ta|clò|ro–
pronuncia: /,pɛntaˈklɔro/
sostantivo maschile

prefisso usato nella terminologia della chimica organica per indicare la presenza, in un composto, di cinque atomi di cloro

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE pentacloro– pentacloro–
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE pentacloro–
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE pentacloro–
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

pentacletra 1 (s. femm.)
pentacletra 2 (s. femm.)
Pentacletra 2 (s. femm.)
pentacloro– (s. masch.)
pentacloroderivato (s. masch.)
pentacloroetano (s. masch.)
pentaclorofenolo (s. masch.)
pentacloruro (s. masch.)
pentacolo (s. masch.)
pentaconta (agg. e s. masc.)
pentacordo (s. masch.)
pentacosano (s. masch.)
pentacosiarca (s. masch.)
pentacosiarco (s. masch.)
pentacosiomedimno (s. masch.)
pentacosiomedimni (s. masch. pl.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis