pitoccàre

 
pi|toc|cà|re
pronuncia: /pitokˈkare/
verbo transitivo e intransitivo

chiedere in elemosina, raccontando le proprie miserie

Indicativo presente:  io pitocco, tu pitocchi
Passato remoto:       io pitoccai, tu pitoccasti
Participio passato:        pitoccato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Pitirogramma (s. femm.)
pitiroide (agg.)
pitirosporo (s. masch.)
Pitirosporo (s. masch.)
pito (s. masch.)
pitoccare (v. trans e intr.)
pitoccato (part. pass.)
pitoccheria (s. femm.)
pitocchetto (s. masch.)
pitocchino (s. masch.)
pitocco (s. masch.)
pitoccume (s. masch.)
pitocina (s. femm.)
pitocinasi (s. femm.)
pitofora (s. femm.)
Pitofora (s. femm.)
pitogenesi (s. femm.)
pitometro (s. masch.)
pitonato (agg.)
pitone (s. masch.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis