procuòio

 
pro|cuò|io
pronuncia: /proˈkwɔjo/
sostantivo maschile

regionale variante meno comune di procoio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE procuoio procuoi
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE procuoio
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE procuoi
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

procugino (s. masch.)
proculeiano (agg. e s. masc.)
proculiano (agg. e s. masc.)
procumbere (v. intr.)
procuoio (s. masch.)
procura (s. femm.)
procuragione (s. femm.)
procurante (part. pres.)
procurare (v. trans e intr.)
procurarsi (v. pron. intr.)
procurarsi (v. pron. trans.)
procurareria (s. femm.)
procuratela (s. femm.)
procuratessa (s. femm.)
procuratia (s. femm.)
procurato (part. pass.)
procuratorato (s. masch.)
procuratore (s. masch.)
procuratoressa (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis