psicopatògeno

 
psi|co|pa|tò|ge|no
pronuncia: /,psikopaˈtɔʤeno/
aggettivo

psicologia medicina che determina un processo morboso delle funzioni psichiche

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE psicopatogeno psicopatogeni
FEMMINILE psicopatogena psicopatogene
SINGOLARE
MASCHILE psicopatogeno
FEMMINILE psicopatogena

PLURALE
MASCHILE psicopatogeni
FEMMINILE psicopatogene

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

psicoparesi (s. femm.)
psicopatia (s. femm.)
psicopatico (agg. e s. masc.)
psicopatogenesi (s. femm.)
psicopatogeno (agg.)
psicopatologia (s. femm.)
psicopatologo (s. masch.)
psicopaziente (s. masch. e femm.)
psicopedagogia (s. femm.)
psicopedagogico (s. masch.)
psicopedagogista (s. masch. e femm.)
psicoplegia (s. femm.)
psicopolinevrite (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis