puncicàre 
pun|ci|cà|re
pronuncia: /punʧiˈkare/
verbo transitivo

regionale nell'uso romano, pungere, punzecchiare

Indicativo presente:  io puncico, tu puncichi
Passato remoto:       io puncicai, tu puncicasti
Participio passato:        puncicato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

punan (agg. e s. masch. e femm.)
puncetto (s. masch.)
punch (s. masch.)
punching bag (s. masch.)
punching ball (s. masch.)
puncicare (v. trans.)
puncicarello (s. masch.)
puncicata (s. femm.)
puncicato (part. pass.)
puncio (s. masch.)
punciotto (s. masch.)
punctorium (s. masch.)
punctum (s. masch.)
punctus (s. masch.)
pundit (s. masch.)
punfete (onom.)
punga (s. femm.)
pungare (v. intr.)
pungellato (agg.)
pungello (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android