putàre

 
pu|tà|re
pronuncia: /puˈtare/
verbo transitivo

raro pensare, credere, ritenere, supporre, specialmente nell'avverbio «putacaso» e nella locuzione avverbiale «puta caso» o «puta il caso»

Indicativo presente:  io puto, tu puti
Passato remoto:       io putai, tu putasti
Participio passato:        putato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

put (s. masch.)
PUT (sigla)
puta (s. femm.)
putamen (s. masch.)
putare (v. trans.)
putativo (agg.)
puteale (agg.)
puteale (s. masch.)
putelo (s. masch.)
putente (part. pres.)
puteolano (agg.)
puteolano (s. masch.)
puteolente (agg.)
puteolo (s. masch.)
putera (s. femm.)
puti (s. masch.)
puticchia (s. femm.)
putidezza (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis