querelatóre

 
que|re|la|tó|re
pronuncia: /kwerelaˈtore/
sostantivo maschile

lo stesso, ma meno comune, che querelante

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE querelatore querelatori
FEMMINILE querelatrice querelatrici
SINGOLARE
MASCHILE querelatore
FEMMINILE querelatrice

PLURALE
MASCHILE querelatori
FEMMINILE querelatrici

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

querelante (agg. e s. masch. e femm.)
querelare (v. trans.)
querelarsi (v. pron. intr.)
querelato (part. pass.)
querelato (s. masch.)
querelatore (s. masch.)
querelle (s. femm.)
querelomane (agg. e s. masch. e femm.)
querelomania (s. femm.)
quereloso (agg.)
querente (agg. e s. masch. e femm.)
querese (agg.)
querese (s. masch. e femm.)
querimonia (s. femm.)
querimoniare (v. intr.)
querimoniato (part. pass.)
querimonio (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis