racchettàre

 
rac|chet|tà|re
pronuncia: /rakketˈtare/
verbo intransitivo

sport procedere con gli sci spingendosi con le racchette

Indicativo presente:  io racchetto, tu racchetti
Passato remoto:       io racchettai, tu racchettasti
Participio passato:        racchettato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

racchetarsi (v. pron. intr.)
racchetato (part. pass.)
raccheto (part. pass.)
racchetta (s. femm.)
racchettaio (s. masch.)
racchettare (v. intr.)
racchettata (s. femm.)
racchettato (part. pass.)
racchettiere (s. masch.)
racchettone (s. masch.)
racchio 1 (agg.)
racchia 1 (s. femm.)
racchio 2 (s. masch.)
racchiocciolare (v. trans.)
racchiocciolarsi (v. pron. intr.)
racchiocciolato (part. pass.)
racchiudere (v. trans.)
racchiudersi (v. pron. intr.)
racchiusa (s. femm.)
racchiuso (part. pass.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis