reìcere 
re|ì|ce|re
pronuncia: /reˈiʧere/
verbo transitivo

1 letterario allontanare, respingere qualcuno

2 letterario non accettare, rifiutare qualcosa

Indicativo presente:  io reico, tu reici
Passato remoto:       io reicetti, reicei, tu reicesti
Participio passato:        reietto

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

regurgitare (v. trans e intr.)
regurgito (s. masch.)
reguzzolo (s. masch.)
rehmannia (s. femm.)
Rehmannia (s. femm.)
reicere (v. trans.)
reich (s. masch.)
reichardia (s. femm.)
Reichardia (s. femm.)
reichardite (s. femm.)
Reichsmark (s. masch.)
Reichsrat (s. masch.)
Reichstag (s. masch.)
Reichswehr (s. femm.)
reico (agg.)
reide (s. masch.)
Reidi (s. masch. pl.)
reidratante (part. pres.)
reidratare (v. trans.)
reidratarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android